Liczba wizyt: 36212564
Dziś jest: środa, 18 stycznia 2017 Strona wykorzystuje pliki cookies. Szczegóły w polityce prywatności.

wybierz wielkość tekstu:
A A A
 

SYSTEM DYNAMICZNEJ INFORMACJI PASAŻERSKIEJ  


Wraz z wdrażaniem systemu Radomskiej Karty Miejskiej - w ramach tego samego projektu - został również wdrożony System Dynamicznej Informacji Pasażerskiej (SDIP). Najważniejszym jego zadaniem jest informowanie o rzeczywistym czasie przyjazdu autobusu i o ewentualnych zmianach w rozkładach jazdy. System prezentuje komunikaty i informuje pasażerów w autobusach o przebiegach tras - poprzez system głosowych i wizualnych zapowiedzi przystanków. SDIP usprawnił również proces zarządzania pracą autobusów komunikacji miejskiej i pojazdami MZDiK (busami do przewozu niepełnosprawnych i pojazdami nadzoru ruchu) - poprzez wdrożenie komunikacji tekstowej (pomiędzy dyspozytorem MZDiK i kierowcami autobusów) oraz głosowej i tekstowej (tylko pomiędzy dyspozytorem i kierowcami busów MZDiK).

 

URZĄDZENIA SDIP W RADOMIU  


MONITORY W AUTOBUSACH

Jednym z elementów Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej są monitory w autobusach komunikacji miejskiej (zainstalowane w przedniej części każdego pojazdu). Dzięki nim pasażerowie mogą dowiedzieć się o przebiegu trasy danej linii oraz występujących na niej przystankach. Na ekranach umieszczane są też inne informacje, na przykład o objazdach. Poniżej przedstawiamy pasażerom autobusów opis najważniejszych funkcjonalności tego elementu SDIP.

Monitor jest podzielony na następujące części:

- czerwone pole w lewym górnym rogu ekranu: oznaczenie linii miejskiej, na której jest wykonywany dany kurs;
- granatowy pasek w górnej części ekranu: kierunek jazdy autobusu (nazwa docelowego przystanku końcowego);
- niebieskie pole w prawym górnym rogu ekranu: godzina (po wciśnięciu przycisku STOP zmiana tła na czerwone);
- główna część ekranu: informacje o przystankach, objazdach, możliwościach przesiadek itp. (szczegóły poniżej);
- granatowy pasek w dolnej części ekranu: logo MZDiK oraz informacja o przebiegu trasy (opcjonalnie komunikat).

Wykaz kolejnych przystanków na trasie danej linii jest prezentowany w postaci tak zwanych koralików (znanych do tej pory z tradycyjnych tablic bocznych). Przy każdym punkcie jest podana pełna nazwa przystanku. Korale łączy czarna linia. Jeżeli zaczyna się ona od pierwszego koralika od góry (przykład 1), oznacza to, że jest to pętla, czyli przystanek początkowy. Gdy linia przebiega przez całą wysokość głównej części ekranu (przykład 2) - autobus znajduje się gdzieś pośrodku trasy. Jeżeli natomiast czarna kreska kończy się na ostatnim koraliku na dole (przykład 3) - znaczy to, że taki przystanek jest ostatnim na trasie tego kursu. Tablica informuje o najbliższym i o sześciu kolejnych przystankach (czyli razem o siedmiu). Gdy do końca trasy przystanków jest jednak mniej, to koralików systematycznie ubywa (przykład 8).

Koraliki oznaczające przystanki zwykłe są w kolorze czarnym, a przystanki warunkowe (na żądanie) - w kolorze białym, z czarną obwódką (przykłady 3, 9 i 10). W przypadku zapowiedzi najbliższego przystanku kolor czarny jest zastąpiony czerwonym. Dotyczy to zarówno przystanków zwykłych, jak i warunkowych (przykład 8). O tym, że dany przystanek funkcjonuje jako na żądanie, informuje dodatkowo skrót (NŻ), będący integralną częścią nazw (przykłady 3, 8, 9, 10).

Zapowiedź najbliższego przystanku jest prezentowana czerwoną czcionką (przykłady 2, 3, 6, 8, 9). Również pierwszy koralik od góry jest tego koloru, chyba że jest to przystanek warunkowy (przykład 8), w którego przypadku koralik ma jedynie czerwoną obwódkę. Zapowiedź wjazdu na dany przystanek jest natomiast prezentowana białą czcionką na tle czerwonym (przykłady 4, 5 i 10). Nazwa w kontrze dotyczy również postoju na przystanku początkowym (przykład 1).

Pod nazwą najbliższego przystanku (lub tego, do którego autobus już dojechał - jeśli jest w kontrze) jest umieszczony piktogram autobusu i numery linii miejskich (przykłady 1-10). Uwaga! Numery te dotyczą nie tylko tego przystanku, na którym zatrzymuje się autobus linii, jaką jedziemy, ale również wszystkich przystanków znajdujących się w niewielkiej odległości od niego (na przykład w obrębie jednego skrzyżowania). Tak jest na przykład w rejonie dworca PKP, gdzie podawane są numery linii zatrzymujących się na wszystkich sześciu przystankach komunikacji miejskiej (przykład 5) - dwóch przy ulicy Poniatowskiego, trzech na placu Dworcowym i jednym koło poczty przy ulicy Beliny-Prażmowskiego. Podobnie jest chociażby przy ulicy Szklanej (przykład 10). Zatrzymują się tam jedynie autobusy linii 10, ale wystarczy, że pasażer przejdzie stamtąd na jeden z dwóch pobliskich przystanków Struga / Szklana (znajdujących się w obrębie tego samego skrzyżowania), gdzie ma do wyboru kilka innych linii. Analogicznie w przypadku przystanku stojącego w rejonie sklepu Lidl (przykład 4) podana jest też linia 10, bo można do niej wsiadać na dwóch pobliskich przystankach. Jeśli w jakimś miejscu nie ma możliwości przesiadek, to wyświetlany jest tylko numer linii, którą jedziemy (przykład 9).

Rozmiar czcionki, którą są wyświetlane nazwy poszczególnych przystanków, został ustalony w taki sposób, by nawet bardzo długie nazwy przystanków zmieściły się na monitorze w całości, bez konieczności ich przewijania (przykład 9).

Na dolnym granatowym pasku jest wyświetlana trasa autobusu. System automatycznie pobiera nazwy tylko tych ulic, przy których znajdują się przystanki danej linii. Jeżeli na przykład autobus linii 9 kursuje ulicami Struga, Kelles-Krauza, Malczewskiego, Wałową, Lekarską, Tochtermana i Traugutta, to na pasku trasa wyświetla się w następującej postaci: Struga - Malczewskiego - Lekarska - Traugutta (przykład 4). Dla pasażera jest to istotna informacja, bo wie wtedy, że autobus nie zatrzymuje się nigdzie przy ulicach Kelles-Krauza, Wałowej oraz Tochtermana. Trasa linii wyświetla się od miejsca, w którym znajduje się w danej chwili autobus (przykłady 1, 3, 4, 8, 9) do końca trasy. Na pasku nie pokazują się natomiast nazwy takich ulic, przy których wszystkie przystanki na danym fragmencie trasy linii zostały już minięte.

Po naciśnięciu przez pasażera przycisku STOP, napis takiej treści pojawia się na kilkanaście sekund w miejscu zegarka, czyli w prawym górnym rogu. Tło tego elementu grafiki zmienia się wówczas z niebieskiego na czerwone (przykład 8).

W przypadku zaplanowanych objazdów (najczęściej długotrwałych) informacje o nich też są podawane na monitorze. Obok nazwy przystanku docelowego na górnym pasku pojawia się żółty dopisek "- trasa zmieniona" (przykłady 6 i 7). Nazwy przystanków na trasie objazdu są wyświetlane na żółtym tle (lub żółtą czcionką na czerwonym tle, gdy pojazd dojeżdża już do takiego przystanku). Również nazwy ulic na objeździe w trasie na dolnym pasku mają kolor żółty. Po powrocie autobusu na stały odcinek trasy danej linii wszystkie opisywane powyżej żółte elementy znikają z monitora.

Dzięki monitorom w autobusach możemy również informować pasażerów o najważniejszych zmianach w komunikacji albo o niespodziewanych utrudnieniach, skutkujących na przykład czasowymi objazdami. Komunikaty takie pokazują się na dolnym pasku ekranu (przykład 10). Z tego powodu w tym czasie nie jest tam wyświetlany przebieg trasy linii.

Infografika - przykładowe wzory graficzne na monitorach SDIP
- Przykładowe wzory graficzne na monitorach SDIP (kliknij na obrazek, aby zobaczyć go w powiększeniu)
 



TABLICE PRZY PRZYSTANKACH

Jednym z elementów Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej są tablice, informujące pasażerów czekających na przystankach o rzeczywistych czasach przyjazdów autobusów komunikacji miejskiej. W zależności od wysokości danej tablicy, podawane są na niej informacje o pięciu lub ośmiu najbliższych kursach (liczba ta może zmniejszyć się o jeden, gdy w pierwszej linijce od dołu będzie emitowany komunikat, dotyczący jakichś zmian w funkcjonowaniu komunikacji).

W górnej części tablicy (nad nazwą przystanku) jest wyświetlany aktualny czas. Informacje o przyjazdach są podane w trzech kolumnach. W kolumnie po lewej stronie są umieszczone numery linii, w kolumnie środkowej - nazwy pętli, do których jadą poszczególne autobusy, a w kolumnie po prawej stronie - przewidywane czasy przyjazdów autobusów.

Informacje o przyjazdach autobusów na dany przystanek są podawane w minutach. Jeśli jednak do przewidywanego momentu pojawienia się pojazdu jest więcej niż 30 minut, wyświetlana jest rozkładowa godzina odjazdu. Dopiero gdy czas oczekiwania skróci się do około pół godziny, odliczanie będzie następować już w minutach. Przyjazd autobusu na przystanek sygnalizowany jest informacją "<1min" (mniej niż jedna minuta). Powinna ona pojawiać się w momencie, kiedy autobus jest już około 100-200 metrów przed danym przystankiem (albo niebawem po ruszeniu z poprzedniego przystanku, jeżeli znajduje się on w niewielkiej odległości od tego, na którym czekamy). Migająca informacja "<1min" powinna zniknąć z tablicy maksymalnie po kilku sekundach od odjazdu autobusu (łącznie z numerem linii i kierunkiem).

Uwaga! Osoby oczekujące na przystankach muszą mieć świadomość, że przewidywany czas przyjazdu autobusu na przystanek jest wyłącznie czasem orientacyjnym, który w praktyce może trochę różnić się od rzeczywistego. Wynika to z tego, że czas na tablicach jest wyliczany na podstawie bieżącej lokalizacji danego pojazdu (każdy autobus został wyposażony w nadajnik GPS). Posłużmy się przykładem, by wyjaśnić to dokładnie. Załóżmy, że stoimy na przystanku przy ulicy Poniatowskiego (w okolicach dworca PKP). Autobus linii 7, na który czekamy, jest w tym momencie na ulicy Chrobrego, koło Galerii Słonecznej. System na podstawie odległości między galerią i dworcem wylicza, że ten odcinek powinien zostać pokonany w 10 minut (w godzinach wieczornych). Taka informacja jest zatem podana na tablicy przy ulicy Poniatowskiego (jest wtedy na przykład godzina 20:11). Wystarczy jednak, że po drodze autobus będzie trafiał na czerwone światła na każdym skrzyżowaniu, a wtedy do dworca przyjedzie nie o 20:21 - jak mogłoby to wynikać z wcześniejszych wyliczeń - lecz dopiero o 20:23. Im jednak pojazd będzie bliżej dworca, tym czas podawany na tablicy będzie bardziej odpowiadał rzeczywistości. Może również zdarzyć się taka sytuacja, że autobus będzie już w zasięgu naszego wzroku, tablica będzie pokazywać jedną minutę do jego przyjazdu (na podstawie odległości do pokonania), a tymczasem stanie on przed światłami i z tego powodu owa minuta będzie utrzymywać się na tablicy przez kilkadziesiąt sekund dłużej. Podsumowując: system określa czas przyjazdu autobusu na podstawie jego odległości, ale nie jest w stanie przewidzieć, jakie po drodze będą światła na sygnalizatorach albo gdzie w danym momencie pojawią się jakieś inne, niespodziewane utrudnienia na trasie. Należy zatem pamiętać, że im krótszy czas do przyjazdu pokazuje tablica, tym taka wskazówka jest bardziej precyzyjna, ponieważ autobus znajduje się już bardzo blisko naszego przystanku.

Tablice SDIP znajdują się w pobliżu 44 przystanków w Radomiu - na placu Dworcowym (3 sztuki) oraz przy ulicach: 25 Czerwca (4 sztuki), 1905 Roku (2 sztuki), Limanowskiego (5 sztuk), Poniatowskiego (2 sztuki), Sienkiewicza (1 sztuka), Mickiewicza (1 sztuka), Żeromskiego (4 sztuki), Traugutta (2 sztuki), Malczewskiego (4 sztuki), Słowackiego (2 sztuki), Chrobrego (3 sztuki), Lekarskiej (1 sztuka), Struga (4 sztuki), Okulickiego (1 sztuka), Mieszka I (1 sztuka), Jana Pawła II (1 sztuka), Żwirki i Wigury (1 sztuka) i alei Grzecznarowskiego (2 sztuki). Są to miejsca, gdzie jest największy ruch.

Zdjęcie - tablica Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej
- Tablica Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej (kliknij na obrazek, by zobaczyć go w powiększeniu)
 



Adresy poczty elektronicznej
w celach reklamacyjnych:

- reklamacje.karta@mzdik.pl (sprawy związane z funkcjonowaniem Radomskiej Karty Miejskiej, biletomatów itp.)
- reklamacje.przewozy@mzdik.pl (sprawy związane z Systemem Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, rozkładami itp.)

 

 

ROZMOWA Z LEKTOREM RADOMSKIEGO SDIP  


CZYJ JEST GŁOS, KTÓRY PASAŻEROWIE SŁYSZĄ W RADOMSKICH AUTOBUSACH MIEJSKICH?

W ramach Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej w autobusach komunikacji miejskiej w Radomiu są emitowane głosowe zapowiedzi następnych przystanków. Z lektorem Tomaszem Pawęzką, który na zlecenie firmy R&G Plus z Mielca nagrał wszystkie zapowiedzi dla Radomia, rozmawiał Marek Ziółkowski z Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji.

- Pasażerom radomskich autobusów miejskich pański głos nie kojarzy się z żadną znaną postacią. Jest pan dla nich w zasadzie całkowicie anonimowym lektorem. Czy jest to dobre rozwiązanie?

- Uważam, że tak, ponieważ najważniejsze w takich komunikatach jest to, aby spełniały one właściwie swoją funkcję informacyjną dla osób jeżdżących autobusami lub tramwajami. Drugorzędną sprawą jest natomiast to, kto je czyta. W Krakowie pasażerowie mogli usłyszeć głosy trzech znanych artystów: Anny Dymnej, Krzysztofa Globisza i Grzegorza Turnaua. Głosy najwyższej klasy. A i tak - jak to zazwyczaj w życiu bywa - nie wszystkim pasażerom to odpowiadało.

- Od jak dawna zajmuje się pan nagrywaniem zapowiedzi przystanków dla komunikacji miejskiej?

- Z firmą R&G, która wdrożyła taki system również w Radomiu, współpracuję od 2012 roku. Wcześniej nagrania były realizowane przez innych lektorów, z którymi współpraca została zakończona z przyczyn losowych. W związku z tym zaproszono mnie, chociaż zgodziłem się nie bez obaw, ponieważ z takim nagrywaniem jest naprawdę sporo roboty.

- Gdzie w takim razie można usłyszeć w pojazdach w Polsce pana charakterystyczny, niski głos?

- Jest trochę tych miast. Wszystkich nawet nie jestem w stanie spamiętać, ale wymieńmy na przykład Stalową Wolę, Opole, Ostrołękę, Kutno, Leszno, Białą Podlaską, Puławy, Siedlce, Żory, Koszalin, Inowrocław, Kołobrzeg, Tarnów i Wałbrzych. Nagrywałem także zapowiedzi dla kolei w województwach mazowieckim, śląskim i kujawsko-pomorskim.

- Dla Radomia nagrał pan prawie 400 nazw przystanków, głównie dwuczłonowych. To duży wysiłek?

- Niemały. W sumie było to ponad 900 słów, biorąc pod uwagę to, że na przykład sama nazwa "Jana Pawła II" to już trzy słowa. Do tego dochodzi jeszcze powtarzana wielokrotnie fraza "na żądanie", której nie nagrywam osobno, tylko czytam przy nazwach ulic za każdym razem, gdy występuje ona w przypadku jakiegokolwiek przystanku. Tak jest po prostu łatwiej oraz szybciej, ponieważ potem nie trzeba montować jednej zapowiedzi z dwóch osobnych fragmentów.

- Ludzi z innych miast, którzy przyjeżdżają pierwszy raz do Radomia, często bawi nazwa dzielnicy Kaptur. Czy podczas nagrywania zapowiedzi dla naszego miasta rozśmieszyły pana jakieś nazwy?

- Kaptur akurat nie bardzo mnie rozbawił, ale w wielu innych przypadkach zdarzało mi się wybuchać śmiechem, choć staram się podchodzić do tego bez większych emocji. Czasami nawet musiałem przerywać nagrywanie, żeby trochę ochłonąć. Są w Polsce różne nazwy miejscowości bądź dzielnic miast - na przykład Nielisz, Mańki, Cyców, Przewale, Dub czy Złodziejówka. No i jak się nie roześmiać, jeżeli w myślach zestawi się ze sobą chociażby dwie takie nazwy?

- Nagrywając nazwę przystanku Kilińskiego / Focha, popełnił pan gafę, czytając nazwisko marszałka Ferdynanda Focha fonetycznie - "focha" zamiast "fosza". Radomianie żartują, że strzelił pan focha.

- Przy takiej liczbie słów do przeczytania czasem zdarzają się tego typu błędy. Tego oczywiście trudno jest uniknąć, zwłaszcza wtedy, gdy występują jakieś obce nazwiska. Jeżeli nie jestem czegoś pewien, to nagrywam dwie lub trzy wersje wymowy, żeby potem zamawiający mógł wybrać tę właściwą. Ale to też nie zawsze jest skuteczne, ponieważ występują w Polsce różne regionalizmy, gdzie tamtejsza wymowa nie jest zgodna z ogólnymi zasadami językowymi. I nie pozostaje wówczas nic innego, jak nagrać daną zapowiedź ponownie, zgodnie z oczekiwaniami zamawiającego.

- Podróżuje pan autobusami miejskimi po to, żeby chociaż z ciekawości posłuchać swojego głosu?

- Nie, jestem tak zabieganym człowiekiem, że wszędzie jeżdżę samochodem, więc nie słyszałem się w autobusie.

- To może w takim razie docierały do pana jakieś głosy od pasażerów na temat tych zapowiedzi?

- Przeważnie tylko od moich znajomych ze Śląska, którzy jeżdżą tramwajami. Dzwonili i pytali, czy to na pewno ja.

- Czy w autobusach głos lektorski powinien być męski czy żeński? Opinie pasażerów są podzielone.

- Są dobre głosy żeńskie, ale komunikacja ma to do siebie, że jakość emitowanych tam dźwięków jest dosyć słaba. Wiadomo, że w jadącym pojeździe, w panującym w nim szumie, zapowiedzi te nie będą brzmiały identycznie jak w zamkniętym i wyciszonym pomieszczeniu. Wydaje mi się, że głos męski będzie lepszy, ze względu na to, iż jest on bardziej słyszalny. Słuchając radia, wolę głosy kobiece, lecz w przypadku komunikacji miejskiej jestem zdania, że zdecydowanie lepszym rozwiązaniem są jednak głosy męskie. Ale oczywiście jest to tylko moje osobiste odczucie.

- Dziękuję za rozmowę.

Tomasz Pawęzka - mieszkaniec Mielca, lektor; prowadzi własną firmę, zajmującą się między innymi wzorcowymi nagraniami głosu. Pracował w Państwowej Operetce Śląskiej w Gliwicach (obecnie jest to Gliwicki Teatr Muzyczny) - jako aktor scen muzycznych. Wystąpił w około 1600 spektaklach operetkowych, między innymi: "Wesoła wdówka", "Wiedeńska krew", "Ptasznik z Tyrolu", "West side story" i innych. Jest też gitarzystą, lubi słuchać "ciężkiej" muzyki.

Wywiad autoryzowany - przedruk bez zgody Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji w Radomiu jest zabroniony.

Zdjęcie - Tomasz Pawęzka, lektor radomskiego SDIP
- Tomasz Pawęzka, lektor radomskiego SDIP (kliknij na obrazek, aby zobaczyć go w powiększeniu)__

 
 
 
WYSZUKIWARKA


 MIEJSKI ZARZĄD DRÓG I KOMUNIKACJI, 26-600 Radom, ul. Traugutta 30/30A, sekretariat: tel. 48 365-46-52, fax 48 365-39-93 Projekt i wykonanie: www.copycon.pl